Łatwe utwory na pianino · Średnio początkujący
Gnossienne nr 1 Satiego na pianino
Gnossienne nr 1 Satiego jest dziwna, wolna i hipnotyczna: kręta, orientalnie brzmiąca melodia nad lewą ręką, która kołysze się między niskim dźwiękiem a akordem. Oto pierwsze osiem taktów.
ten utwór
O utworze
Erik Satie napisał Gnossienne nr 1 w 1890 roku, po Gymnopédies. Sam wymyślił słowo „gnossienne” i wydrukował muzykę bez metrum i bez kresek taktowych, z dziwnymi wskazówkami zamiast zwykłych włoskich, na przykład „Très luisant” (bardzo lśniąco) i „Questionnez” (pytajcie). Większość wydań dodaje kreski taktowe, żeby łatwiej się czytało, tak jak tutaj.
Dźwięki
Dźwięki powyżej to melodia, którą gra prawa ręka: C Es D C H / H C Es D C F / F C Es D C H / G G G G F / F. Dłuższe pole to dłuższy dźwięk. Naciśnij Odtwórz i czytaj razem z muzyką, zwolnij albo włącz Poczekaj na mnie i graj samodzielnie, nuta po nucie.
Jak się tego nauczyć
- Lewa ręka zmienia się między niskim F a akordem f-moll, zawsze tak samo. Najpierw niech stanie się automatyczna.
- Melodia wije się wokół C: C Es D C H, z H, które daje jej orientalne brzmienie.
- Swobodny czas: Satie nie napisał kresek taktowych. Trzymaj lewą rękę równo i pozwól melodii nad nią oddychać.
- Cicho: ma brzmieć jak myśl, a nie jak występ.
Ćwiczysz „Gnossienne nr 1” na prawdziwym pianinie? Ivory słucha, jak grasz, i mówi ci, co nie gra: brakująca nuta, ręka, która się spóźnia, nierówny akord. A potem pozwala ci usłyszeć, jak to powinno brzmieć.
Najczęstsze pytania
Czy Gnossienne nr 1 jest trudna?
To utwór dla średnio początkujących: lewa ręka to jeden powtarzany wzór, a melodia jest wolna. Wyzwaniem jest swobodny, hipnotyczny nastrój.
Dlaczego Gnossienne nr 1 nie ma kresek taktowych?
Satie napisał ją bez metrum i kresek taktowych, żeby płynęła swobodnie. Większość wydań dodaje je dla wygody czytania.
Spróbuj też
Wszystkie łatwe utwory na pianino (47) →
Dźwięki sprawdzone z wydaniem z domeny publicznej z Mutopia Project (mutopiaproject.org). Dźwięk pianina: Salamander Grand Piano (Alexander Holm, CC BY 3.0).