Gamy · Moll

Gama b-moll

Gama b-moll (także ais-moll) ma siedem dźwięków i 5 bemoli przy kluczu. Jej akordy: Bm, Cdim, D♭, E♭m, Fm, G♭, A♭, a do tego F jako mocna V. Posłuchaj gamy, każdego akordu i typowych progresji.

BCDesEsFGesAs

Akordy ↓

B – C – Des – Es – F – Ges – As – B · dotknij klawisza, żeby go usłyszeć

Dźwięki gamy

B, C, Des, Es, F, Ges, As, a potem znowu B.

Wszystkie gamy molowe naturalne mają ten sam układ całych tonów i półtonów: cały ton, półton, cały ton, cały ton, półton, cały ton, cały ton. Cały ton przeskakuje jeden klawisz, półton idzie do sąsiedniego klawisza, czarnego albo białego.

Na pięciolinii

W nutach znaki przykluczowe stoją raz na początku pięciolinii, dlatego B, Des, Es, Ges, As nie potrzebują już własnych znaków. Prawa ręka w kluczu wiolinowym, lewa oktawę niżej w kluczu basowym. Dotknij nuty, żeby ją usłyszeć.

Akordy tonacji b-moll

Na każdym dźwięku gamy ułóż trzy dźwięki gamy, zawsze przeskakując jeden: tak powstaje siedem akordów tonacji. W mollu przychodzą zawsze w tej samej kolejności: moll, zmniejszony, dur, moll, moll, dur, dur. Cyfry rzymskie liczą stopnie od toniki; duże cyfry oznaczają akordy durowe.

Dotknij akordu, żeby go usłyszeć. Dźwięk basowy świeci na liliowo.

Progresje w b-moll

Epicki molli – VI – III – VII

BmBm7G♭G♭maj7D♭D♭maj7A♭A♭7

Ciemno, szeroko i z napędem: ulubieniec muzyki filmowej i wielkich molowych refrenów.

Moll z mocną Vi – iv – V – i

BmBm7E♭mE♭m7FF7BmBm7

Durowa V, pożyczona z molowej harmonicznej, ciągnie do domu dużo mocniej niż własna molowa v.

Kadencja andaluzyjskai – VII – VI – V

BmBm7A♭A♭7G♭G♭maj7FF7

Bas schodzi czterema stopniami w dół aż do durowej V: brzmienie flamenco.

II – V – I w molluiiø7 – V7 – i

Cm7♭5F7BmBm7

Jazzowy zwrot w mollu: półzmniejszony, septymowy dominantowy, do domu.

Moll naturalnyi – iv – v – i

BmBm7E♭mE♭m7FmFm7BmBm7

Z molową v gamy: łagodniej, dawniej, ludowo.

Raz dookoła kołai – iv – VII – III

BmBm7E♭mE♭m7A♭A♭7D♭D♭maj7

Każda pryma opada o kwintę: koło kwintowe wewnątrz jednej tonacji.

V w mollu. Według gamy v to Fm, ale większość utworów w b-moll podwyższa siódmy stopień, As, o półton na A. Wtedy v staje się F (F, A, C), a z septymą F7. To durowa V z molowej harmonicznej, która dużo mocniej ciągnie do Bm. To ostatni kafelek powyżej; posłuchaj różnicy w „Moll z mocną V”.

Stopień	Akord	Dźwięki	Akord septymowy
i	Bm	B – Des – F	Bm7
ii°	Cdim	C – Es – Ges	Cm7♭5
III	D♭	Des – F – As	D♭maj7
iv	E♭m	Es – Ges – B	E♭m7
v	Fm	F – As – C	Fm7
VI	G♭	Ges – B – Des	G♭maj7
VII	A♭	As – C – Es	A♭7
V	F	F – A – C	F7

Z akordami septymowymi każdy akord dostaje jeden dźwięk więcej, septymę nad prymą (oczywiście z gamy): brzmienie jazzu, soulu i muzyki filmowej. Wszystkie tonacje: akordy w każdej tonacji.

Znaki przykluczowe

Gama b-moll ma 5 bemoli przy kluczu (B, Des, Es, Ges, As). Stoją na początku każdej pięciolinii utworów w b-moll.

Tonacja równoległa to Des-dur: te same dźwięki od Des, więc te same siedem akordów. Wszystkie tonacje na kole kwintowym, wszystkie znaki w znakach przykluczowych.

Palcowanie

Zasada, która obowiązuje w każdej gamie: kciuk nigdy na czarnym klawiszu. Podkładaj kciuk tuż po grupie czarnych klawiszy, a czarne graj palcami 2 i 3 (albo 2, 3 i 4). Znajdź palcowanie, które trzyma się tej zasady, zapisz je w nutach i używaj za każdym razem tego samego.

Jak ją ćwiczyć

Najpierw każda ręka osobno, powoli i z metronomem. Równość przed tempem: każdy dźwięk tak samo długi i tak samo mocny.
Pilnuj kciuka: ma przechodzić miękko pod ręką, tak żeby ręka nie podskakiwała.
Kiedy powoli wychodzi równo, przyspieszaj metronom krok po kroku. Potem obie ręce razem, oktawę od siebie.
Potem akordy: w lewej pryma, w prawej akord, i progresje powyżej, bez patrzenia na ręce.

Czy twoja gama jest naprawdę równa? Ivory słucha, jak grasz, i mówi ci, co nie gra: brakująca nuta, ręka, która się spóźnia, nierówny akord. A potem pozwala ci usłyszeć, jak to powinno brzmieć.

Poznaj Ivory, nauczyciela gry na pianinie, który słucha →

Najczęstsze pytania

Jakie akordy należą do tonacji b-moll?

Siedem akordów tonacji b-moll to Bm, Cdim, D♭, E♭m, Fm, G♭, A♭. Większość utworów w b-moll używa też durowej V z molowej harmonicznej, F (i F7).

Jakie dźwięki ma gama b-moll?

B, C, Des, Es, F, Ges, As, a potem znowu B.

Ile znaków przykluczowych ma b-moll?

Gama b-moll ma 5 bemoli (B, Des, Es, Ges, As).

Czy V w b-moll to F, czy Fm?

Zdarza się jedno i drugie. Według gamy to Fm (v), ale większość utworów w b-moll podwyższa siódmy stopień z As na A i dostaje w ten sposób F. Ta durowa V prowadzi z powrotem do Bm dużo mocniej.

Jaka jest tonacja równoległa do b-moll?

Des-dur: te same dźwięki, od Des.