Gamy · Molowa harmoniczna
Gama molowa harmoniczna
Moll naturalny z jednym podwyższonym dźwiękiem: septymą, o półton, żeby V stała się akordem durowym i ciągnęła do domu. W zamian powstaje szeroki skok o półtora tonu, który daje gamie jej niepowtarzalne brzmienie. Wybierz tonację i posłuchaj.
Improwizacja: włącz pętlę i graj na klawiszach komputera A S D F G H J K L: każdy to następny dźwięk skali, więc nic, co zagrasz, nie będzie złe. Albo klikaj podświetlone klawisze.Improwizacja: włącz pętlę i dotykaj podświetlonych klawiszy. Wszystkie należą do skali, więc nic, co zagrasz, nie będzie złe.
Dźwięki: 1 2 ♭3 4 5 ♭6 7
a-moll harmoniczna to A H C D E F Gis: gama a-moll z G podwyższonym do Gis. e-moll harmoniczna: E Fis G A H C Dis. Odstępy: cały ton – półton – cały ton – cały ton – półton – półtora tonu – półton.
Podwyższona septyma świeci w narzędziu. Zwróć uwagę na lukę pod nią: od ♭6 do 7 są trzy półtony (F do Gis w a-moll). Żadna gama durowa ani molowa naturalna nie ma tak dużej luki i właśnie ona daje brzmienie molowej harmonicznej.
Po co jest: dominanta
W mollu naturalnym akord na 5. stopniu jest molowy: w a-moll E-G-H. To słaba droga do domu. Kiedy podwyższysz G do Gis, powstaje E-dur (E-Gis-H) albo E7 z D na górze. Jego Gis leży wtedy półton pod A i się do niego przechyla: to ciążenie słychać na końcu prawie każdego klasycznego utworu w mollu. Gama nazywa się od harmonii, którą tworzy. Pętla w narzędziu gra i – iv – V7 – i, żeby było to słychać. Każda strona tonacji molowej pokazuje tę durową V jako dodatkowy akord: zobacz akordy a-moll.
Gama molowa harmoniczna we wszystkich tonacjach
| Skala | Dźwięki |
|---|---|
| c-moll harmoniczna | C – D – Es – F – G – As – H |
| cis-moll harmoniczna | Cis – Dis – E – Fis – Gis – A – His |
| d-moll harmoniczna | D – E – F – G – A – B – Cis |
| es-moll harmoniczna | Es – F – Ges – As – B – Ces – D |
| e-moll harmoniczna | E – Fis – G – A – H – C – Dis |
| f-moll harmoniczna | F – G – As – B – C – Des – E |
| fis-moll harmoniczna | Fis – Gis – A – H – Cis – D – Eis |
| g-moll harmoniczna | G – A – B – C – D – Es – Fis |
| gis-moll harmoniczna | Gis – Ais – H – Cis – Dis – E – Fisis |
| a-moll harmoniczna | A – H – C – D – E – F – Gis |
| b-moll harmoniczna | B – C – Des – Es – F – Ges – A |
| h-moll harmoniczna | H – Cis – D – E – Fis – G – Ais |
Palcowanie
Takie samo jak w mollu naturalnym w tej samej tonacji: podwyższona septyma nie zmienia palca. W a-moll prawa ręka w górę 1 2 3 1 2 3 4 5; lewa ręka 5 4 3 2 1 3 2 1.
Czy twoja gama jest naprawdę równa? Ivory słucha, jak grasz, i mówi ci, co nie gra: brakująca nuta, ręka, która się spóźnia, nierówny akord. A potem pozwala ci usłyszeć, jak to powinno brzmieć.
Najczęstsze pytania
Jakie dźwięki ma a-moll harmoniczna?
A H C D E F Gis: naturalna gama a-moll z G podwyższonym do Gis.
Jaki jest wzór gamy molowej harmonicznej?
1, 2, ♭3, 4, 5, ♭6, 7: moll naturalny z septymą podwyższoną o półton. Odstępy: cały ton, półton, cały ton, cały ton, półton, półtora tonu, półton.
Dlaczego podwyższa się septymę?
Żeby V stała się akordem durowym. W a-moll V molla naturalnego to e-moll (E G H); z Gis staje się E-dur (E Gis H), którego Gis półton pod A mocno ciągnie do domu.
Czym różni się molowa harmoniczna od melodycznej?
Harmoniczna podwyższa tylko septymę, w górę i w dół. Melodyczna podwyższa w górę sekstę i septymę, żeby wygładzić duży skok harmonicznej, a w muzyce klasycznej w dół je cofa.
Gdzie słychać gamę molową harmoniczną?
Wszędzie w muzyce klasycznej w mollu: to dominanta prawie każdej kadencji. Jej piąty modus (frygijska dominantowa) to brzmienie flamenco, klezmeru i wielu melodii z Bliskiego Wschodu.