Akordy · Akordy durowe
Akord C-dur na pianino
C to akord durowy: ma 3 dźwięki i brzmi jasno i spokojnie. Tutaj zobaczysz, gdzie leży na klawiaturze, jak go chwycić i jak brzmi.
C – E – G · dotknij klawisza, żeby go usłyszeć
Dźwięki akordu C
C ma 3 dźwięki (1 – 3 – 5):
- C: pryma
- E: tercja wielka
- G: kwinta czysta
Same białe klawisze: C łatwo znaleźć i zagrać.
Na pięciolinii
C i jego przewroty w kluczu wiolinowym. Dotknij nuty, żeby ją usłyszeć.
Palcowanie
- Prawa ręka: 1 na C, 3 na E, 5 na G.
- Lewa ręka: 5 na C, 3 na E, 1 na G.
Naciśnij wszystkie klawisze dokładnie w tym samym momencie i z tą samą siłą. Jeśli jeden dźwięk jest głośniejszy albo wchodzi odrobinę później, akord nie brzmi jak jedna całość. Graj go powoli i słuchaj: ma to być jeden dźwięk.
Przewroty
Przewrót to te same dźwięki w innej kolejności, z innym dźwiękiem na dole. Dzięki przewrotom przechodzisz od akordu do akordu, nie skacząc ręką daleko po klawiaturze.
| Postać | Od dołu do góry |
|---|---|
| Postać zasadnicza | C – E – G |
| 1. przewrót | E – G – C |
| 2. przewrót | G – C – E |
Gdzie występuje C
C to I stopień (tonika) w C-dur, IV w G-dur i V w F-dur. Ze swoim równoległym akordem molowym Am ma dwa wspólne dźwięki.
Cm ma ten sam kształt, tylko środkowy dźwięk jest o półton niżej (E zmienia się w Es): to wystarczy, żeby ze światła zrobił się cień.
W progresji akordów
C – G – Am – F: I – V – vi – IV, progresja niezliczonych piosenek pop.
Typowe progresje w każdej tonacji: progresje akordów. Tonacja po tonacji: akordy w każdej tonacji.
Grasz go, ale coś brzmi nie tak? Ivory słucha, jak grasz, i mówi ci, co nie gra: brakująca nuta, ręka, która się spóźnia, nierówny akord. A potem pozwala ci usłyszeć, jak to powinno brzmieć.
Najczęstsze pytania
Jakie dźwięki ma akord C-dur?
C ma 3 dźwięki: C, E, G. C to pryma, E to tercja wielka, G to kwinta czysta.
Jak zagrać C na pianinie?
Prawą ręką: 1 na C, 3 na E, 5 na G, jednocześnie. Lewą: 5 na C, 3 na E, 1 na G.
Czym C różni się od podobnych akordów?
Cm ma ten sam kształt, tylko środkowy dźwięk jest o półton niżej (E zmienia się w Es): to wystarczy, żeby ze światła zrobił się cień.