Akordy · Akordy molowe
Akord c-moll na pianino
Cm to akord molowy: ma 3 dźwięki i brzmi ciemno i tęsknie. Tutaj zobaczysz, gdzie leży na klawiaturze, jak go chwycić i jak brzmi.
C – Es – G · dotknij klawisza, żeby go usłyszeć
Dźwięki akordu Cm
Cm ma 3 dźwięki (1 – ♭3 – 5):
- C: pryma
- Es: tercja mała
- G: kwinta czysta
Es to czarny klawisz: przesuń rękę trochę głębiej, a wszystkiego sięgniesz bez trudu.
Na pięciolinii
Cm i jego przewroty w kluczu wiolinowym. Dotknij nuty, żeby ją usłyszeć.
Palcowanie
- Prawa ręka: 1 na C, 3 na Es, 5 na G.
- Lewa ręka: 5 na C, 3 na Es, 1 na G.
Naciśnij wszystkie klawisze dokładnie w tym samym momencie i z tą samą siłą. Jeśli jeden dźwięk jest głośniejszy albo wchodzi odrobinę później, akord nie brzmi jak jedna całość. Graj go powoli i słuchaj: ma to być jeden dźwięk.
Przewroty
Przewrót to te same dźwięki w innej kolejności, z innym dźwiękiem na dole. Dzięki przewrotom przechodzisz od akordu do akordu, nie skacząc ręką daleko po klawiaturze.
| Postać | Od dołu do góry |
|---|---|
| Postać zasadnicza | C – Es – G |
| 1. przewrót | Es – G – C |
| 2. przewrót | G – C – Es |
Gdzie występuje Cm
Cm to ii w B-dur, iii w As-dur, vi w Es-dur i tonika c-moll. Ze swoim równoległym akordem durowym E♭ ma dwa wspólne dźwięki.
C ma ten sam kształt, tylko środkowy dźwięk jest o półton wyżej (Es zmienia się w E): z cienia robi się światło.
W progresji akordów
Cm – A♭ – E♭ – B: i – VI – III – VII, klasyka w mollu.
Typowe progresje w każdej tonacji: progresje akordów. Tonacja po tonacji: akordy w każdej tonacji.
Grasz go, ale coś brzmi nie tak? Ivory słucha, jak grasz, i mówi ci, co nie gra: brakująca nuta, ręka, która się spóźnia, nierówny akord. A potem pozwala ci usłyszeć, jak to powinno brzmieć.
Najczęstsze pytania
Jakie dźwięki ma akord c-moll?
Cm ma 3 dźwięki: C, Es, G. C to pryma, Es to tercja mała, G to kwinta czysta.
Jak zagrać Cm na pianinie?
Prawą ręką: 1 na C, 3 na Es, 5 na G, jednocześnie. Lewą: 5 na C, 3 na Es, 1 na G.
Czym Cm różni się od podobnych akordów?
C ma ten sam kształt, tylko środkowy dźwięk jest o półton wyżej (Es zmienia się w E): z cienia robi się światło.